سفر طولانی، بهشت و جهنم
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
هیچ وقت نتونستم از کلمه های قلمبه سلمبه استفاده کنم، به نوعی بدم میاد حتی، چون به نظرم نوعی خود-بزرگ-بینی محسوب میشه! بدم میاد وقتی میگن وای فلانی رو نمیشناسی؟ وای فلان چیز نمیدونی چیه؟ به نظرم "وای تو یه احمقی!" چون همه چیز رو توی دونستن و شناختن آدما و چیزایی میبینی که شاید حتی به کارتم نیان هیچ وقت! انقدر خودت رو به ظاهر بزرگ میبینی که بقیه رو مسخره میکنی! به نظرم کسی که چیزای آپشنال رو نمیدونه، به هیچ وجه آدم پخمه، رشد نکرده یا سطح پایینی نیست، و عزیزم تو یه احمقی که فکر میکنی با دونستن برخی چیزا از بقیه بزرگتر و برتری، مخصوصا چیزایی که اگه یکی دیگه بخواد نیم ساعت، یک روز و تهش یک هفته دیگه میتونه یاد بگیره و اون لحظه تو کوچکترین و خوار ترین آدمی چون کسی که مسخرش میکردی الان هم سطحته! بدم میاد که بخاطر لباست، طرز حرف زدنت و کلمات عادی تورو چیزی حساب کنن که نیستی و بقیه رو چیزی در نظر بگیرن که نیستن!
به نظر من ایده و فکری که پشت کلماته خیلی خیلی مهم تر از طرز گفتارشه و کلمات زیبا لزوما فکر زیبا رو به کسی هدیه نمیده.
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل مرادیان