Bittersweet November

دوست ندارم قبل نوشته هام توضیح بدم، ولی صرفا چون دوست دارم این نوشتم بمونه همیشه میخوام از رو کاغذ منتقلش کنم اینجا و کمی شخصی و نه چندان مربوط به زرافه آبیه، ولی خب اصولا چون بلاگ برای منه کسی نیس که بگه چی بزارم و چی نزارم سوووو... :)

---

این برای بهترین هاست، چون هیچ وقت نسبت به الان سرافکنده تر و ناامید تر نبودم

اگر تا الان باهام موندین، یعنی از ته دل دوستم دارین نه؟ انگار نمیتونیم هم رو ترک کنیم و این چقدر دلنشین ئه!

واقعی ترین دوستام که براشون حرف این و اون مهم نیست

عزیز ترین کسانم که گوش نمیدن اخیرا چه حرفایی در موردم زده میشه

و خانوادم که مجبورن با دراما های من کنار بیان

همتون فوق العاده این! و نمیدونین چیزی که هستین چقد ارزشمنده برام و سخت ترین قسمت زندگیم احتمال از یاد بردن شماست.

حتی از دشمنام و کسایی که ازم متنفرن هم ناراحت نیستم، چون بخشش کار خوبیه و بالاخره باید انجامش داد (مطمئن باشین همین الانم که دارم این خط رو تایپ میکنم دارم میخندم و عمرا یادم بره! عنا!)