Night is long and full of terrors
هربار که میگم «سلام دکتر»، یعنی اونقدر تخریب شدم که خودم با هیچ کاری نمی تونم ترمیم کنم خودمو و هر بار این جمله رو میگم، میدونم قراره رو خرابه های بجا مونده، یه شخصیت جدید متولد شه که عاقبتش باز هم ویرونیه، هر بار یه دکتر جدید با مصالح جدید، همشون هم میگن «هی ما درستت میکنیم و تو خوب میشی!» اره شما درستم میکنین! شما منو میسازین راستش به دلخواه خودتون! ولی خب وقتی پایه کج باشه هرچقدر هم جلو بری فقط با اما و اگر پابرجا میمونه سازه، ازینکه درونم رو سرکوب کنم، چه بد چه خوب، واقعا متنفرم، ولی زندگی فقط برای من نیست، ما تو یه تنگ به اسم جامعه زندگی میکنیم که فقط زیبایی های اقیانوس رو بهمون نشون میده و مارو از نزدیک شدن بهشون منع میکنه.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم آذر ۱۳۹۶ساعت 22:52 توسط زرافه آبی - Blue Giraffe |
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل مرادیان