کاتاستروفی

ما اشتباه میکنیم، همه اشتباه میکنن، فقط بعضی اشتباهاتمون خیلی مسخره ان، شنیدین حتما که میگن عقل طرف به چشمشه، بدم میاد ولی خب باید اعتراف کنم که اره منم خیلی وقتا عقلم به چشمامه، هممون همینیم، حس میکنم خیلی از تعاریف برام نسبت به چند سال پیش عوض شدن، یعنی خیلیارو لایق خیلی چیزا نمیدونم، مثلا میگم فلان کس نمیتونه عاشق شه، امروز با چشمام یکیو دیدم که با خوشحالی داشت از کادویی که یه نفر براش گرفته بود حرف میزد و از شادی اشک میریخت، دلم واقعا اون حسشو هوس کرد، نه قیافه نه هیکل نه... هیچی نداشت، فقط یه قلب بزرگ که دوست داره و دوست داشته میشه، حس میکنم از خودم فاصله گرفتم، از تعاریفم برای عشق، دوستی، زندگی و ... شایدم هممون عوض شدیم؟ چند نفر همو دوست دارن ولی بخاطر منفعت یا هر چیز دیگه جدا میشن؟ شما ها حاضرین بخاطر دوست داشتن بمونین و بقیه رو ول کنین؟
خودم؟ نه، من یه عوضیم اگه تا الان فهمیده باشین... امیدوارم شما وضعتون بهتر از من باشه و امیدوارم همه تغییر کنیم